دلمردگان عشق

آری یکی را دوست میدارم آن را احساس کردم در قلبم…

او همان ستاره درخشان آسمان شبهای دلتنگی وتیره و تار من است…                                         

او همان خورشید درخشان آسمان روز های زندگی من است…                               

یکی را دوست میدارم…آری او همان مهتاب روشن بخش شبهای من است…                     

قلبم او را دوست میدارد و من هم تسلیم احساس پاک قلبم میباشم…                        

یکی را دوست میدارمِِ همان فرشته ای که در نیمه شب عشق به خوابم آمد ومرا با                   

خود به دشت دوستی ها برد…او همان فرشته ای است که با بالین سفیدش                      

مرا به اوج آسمان آبی برد و مرا با دنیای دوستی و محبت آشنا کرد…                      

یکی را دوست میدارم همان کسی که هر شب قصه لیلی و مجنون در گوشم                             

زمزمه میکردومرا به خواب عاشقی میبرد…                                         

یکی را دوست میدارم همان کسی که مرا آرام کرد و معنی دوستی را به من                            

آموخت…اینک که من با او هستم معنی واقعی دوست داشتن را فهمیدم…                       

او مثل ابر بهار زودگذر نیست  او برایم مانند یک آسمان است که همیشه بالای سرم                 

می باشد…آسمانی که وقتی ابری میشود چشمهای من هم از دلگیری او بارانی میشود…              

آری  تو برایم مانند همان آسمانی… یکی را دوست میدارم                               

او دیگر یکی نیست او برایم یک دنیا عشق است…پس بمان ای کسی که تو را دوست میدارم          

بمان و تسلیم احساسات پاک من باش…می خواهم با تو تا آخرین نفس بمانم…                    

می مانم تا زمانی که خون عشق در رگهای من جاری است…                            

ای خورشید آسمان روزهای من  ای مهتاب روشنی بخش شبهای من                              

ای ستاره درخشان آسمان تیره و تار من  ای آسمان  و در پایان ای همدم زندگی من                  

با من باش چون که تو را دوست می دارم  آری  تو را دوست می دارم…فقط تورا...!

خدایا

دلم هوای دیروز را کرده.

هوای روزهای کودکی را.

دلم میخواهد مثل دیروز قاصدکی بردارم

آرزوهایم را به دستش بسپارم تا برای تو بیاورد.

دلم میخواهد دفتر مشقم را باز کنم و دوباره تمرین کنم

الفبای زندگی را

میخواهم خط خطی کنم تمام آن روزهایی که دل شکستم و دلم را شکستند

دلم میخواهد این بار اگر معلم گفت در دفتر نقاشی تان هر چه

میخواهید بکشید

این بار تنها و تنها نردبانی بکشم به سوی تو

دلم میخواهد این بار اگر گلی را دیدم

آن را نچینم

دلم میخواهد ...

می شود باز هم کودک شد؟؟؟؟

راستی خدا!

دلم فردا هوای امروز را می کند؟

         خوب گلای من امیدوارم که از اپم راضی باشین

چه احساس نازنین و شیرینیه . . .

رو در رو با کسی که دوسش داری بشینی(اتیشگاه)

به چشاش نگاه کنی

تا

عمق وجودت،از یه گرمای عمیق آب بشه

قلبت پر تپش بشه

انگار که داره از سینت کنده میشه

چه احساس عجیبیه . . .

وقتی بخوای با انگشتات،صورتش رو حس کنی

با موهاش بازی کنی

از لباش...

خدای من... باور کردنی نیست...

اونی که میخوای...دوسش داری...عاشقشی...

کنارت باشه...باهات باشه...همراهت باشه...هم پات باشه...

ای خدا منو به عشقم برسون

 نگات قشنگه ولیکن یه کم عجیب و مبهمه

         من از کجا شروع کنم دوست دارم یه عالمه

من و گذاشتی و بازم یه بار دیگه رفتی سفر

           نمی دونم شاید سفر برای دردات مرهمه

تا وقتی اینجا بمونی یه حالت عجیبیه

      من چه جوری واست بگم بارون قشنگ ونم نمه

هوای رفتن که کنی واسه تو فرقی نداره

          اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه

آخرشم دق می کنم تا من و دوست داشته باشی

  مردن که از عاشقیه یک دفعه نیست که کم کمه

    من نمی دونم تو چرا اینجور نگاهم می کنی

    زیر نگاه نافذت نگاه عاشقم خمه

  می پرسم از چشمای تو ممکنه اینجا بمونی ؟

     می خندی و جواب می دی رفتن من مسلمه

برو به خاطر خودت اما به من قول بده

   هرجای دنیا که بری دیگه نشو مال همه

رسمه که لحظه ی سفر یادگاری به هم می دن

  قشنگ ترین هدیه ی تو تو قلب من یه مشت غمه

       شاید این و بهم دادی که همیشه با من باشه

  حق با تو،تو راست می گی غمت همیشه پیشمه

 دیدی گلا شب که میشه اشکاشونو رو پاک می کنن

    یادت باشه چشم منم همیشه غرق شبنمه

  تو می ری و اسم من واز رودلت خط می زنی

     اسم قشنگ تو ولی همیشه هرجا یادمه

   چشمای روشنت یه کم کاش هوای من رو داشت 

 مرا هر گه بهار آید به خاطر یاد یار آید

به گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..."

به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."

به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..."

به عشق گفتم: "آخر تو چيستی؟" گفت: "نگاهی بيش نيستم

  بايد خريدارم شوي،تا من خريدارت شوم

چه جور دلت اومد بری گریه که سهم من نبود...

قصه ای که از سر نمی شد با یکی بود یکی نبود...

چه جوری باورم بشه رفتن تو تنگ غروب...

چه جوری اخه سر رسید فرصت اون روزای خوب...

به خدا باورم نشد وقتی که نشناختی منو...

تو چنگ دیو گریه ها واسه چی انداختی منو...

از شب پرپر زدنم چه جور تونستی بگذری...

من که غریبه نبودم چه جور دلت اومد بری...

گفتی به من تو هم برو یه قصه ی تازه بگو...

گفتی به من راهی بشو تو جاده های پیش رو...

اخه بگو منو به کی سپردی وقت بی کسی...

چرا نخواستی بمونی به داد اشکام برسی...

با یکی بود یکی نبود قصه که از سر نمیشه...

هیچ کس اخه به غیر تو حرفامو از بر نمیشه...

یادت باشه اگه شبی رفتی ستاره بیاری...

قلبتو وقت اومدن تو اسمون جا نذاری...

نری یه وقت پیدا کنی تو اسمون ستاره ای...

یه وقت با چشمات نبینم یه چشمک اشاره ای...

یه وقت نبینم خودت هم مثل ستاره ها بشی...

ستاره ای رو دیدی...روز و شب از خود بی خودی...

این زمینم واسه خودش یه اسمون رنگیه...

اسمونه این پایینا پر از ستاره سنگیه...

یه وقت از این ستاره ها گول نخوری ماه شبم...

اخه برای داشتنت همیشه در تاب و تبم...

می ترسم از دستت بدم اکه بری به اسمون...

توی اخرین تماست گفتی از یاد تو رفتم...

گفتی عاشقی دروغ از هوس بود هر چی گفتم...

دلم و چه ساده باختم به نگاه پر فریبت...

چه اتیشی می سوزونه اون دو تا چشم عجیبت...

دیگه حرمتی نذاشتی واسه این دل دیوونه...

دلم و شکستی باشه تو فقط یادت بمونه...

بعد تو جایی ندارم واسه موندن ای غریبه...

رفتنت راستی محض نه دروغ نه فریب...

به جز قصه ی اين عشق چي گفتم چي شنفتم

همش درد دلم بود اگه قصه مي گفتم

آخ اگه قصه مي گفتم

چه حرفها كه نگفته هنوز روي لبامه

چه شعر ها كه نخونده هنوز توي صدامه

آخ هنوز توي صدامه

تو قلبم تورو دارم اگه خونه به دوشم

من اين عالم عشقو به عالم نفروشم

نري دنبال مستي خودت در شرابي

واست مي چي بريزم خودت باده ی نابي

آخ خودت باده نابي

ميگن عالم مستي همين عالم عشقه

چه خوشبخت دل من كه دردش غم عشقه

چه خوبه بدوني كه با مهربوني

مي توني تو قلبم بموني

بمون تا بتونم يه عاشق بمونم

يه دنياست تو چشمات واسه من نگاهات

مثل مستي خيام تو شعرام

مثل بارونه رو دريا

مثل مهتابه تو صحرا

بمون تا بتونم يه عاشق بمونم

تو تنها واسه من تو دنيا

عزيزي مثل مجنون واسه ليلا

مثل وامق واسه عذرا

مثل خورشيد واسه فردا

زندگی الماس اســــــــت                                    قدرش کسی داند که هشیار است

زندگی زیـــــــــــباســـــت                                     کسی داند که بینا اســـــــــــــــــــت

زندگی بوی خوش است                                     قدرش کسی داند که بیدار است

عشق مثال گلی ست که در قبال زیبایی و عطر خود محتاج رسیدگی و ابراز

محبت میباشد...درک احساس و نیاز گل سهل است و دشوار....

چون دستم بوي گل مي داد مرا به جرم گلچيني محكوم كردند ولي كسي فكر نكرد كه شايد گلي كاشته باشم به که باید دل بست به که شاید دل بست؟

 سینه ها جای محبت همه از کینه پر است،

هیچ کس نیست که فریاد پر از مهرمراگرم پاسخ گوید نیست یک تن که در این راه غم آلوده عمرقدمی راه محبت پوید ،

خط پیشانی هرجمع خط تنهاییست همه گل چین گل امروزند در نگاه من وتو،حسرت بی فرداییست نقش هرخنده که برروی لبی می شکفد نقشه شیطانیست درنگاهی که تورا،وسوسه عشق دهد حیلهءپنهانیست,

 خنده ها میشکفد برلبها تاکه اشکی برسرمژگان کسی ... ادامه این متن به زودی...

چشمان قشنگ تو

چه فایده

من اگر زیباترین شعر های عالم را بسرایم

و تو با حجب و حیای دخترانه

فقط بگویی:خیلی قشنگند!

وقتی که چشمای تو قشنگ تر از شعر های من است

من هیج وقت نتوانسته ام

چشم در چشم تو بدوزم و بگویم:

خیلی قشنگند!

کاش میشد بار دیگر سرنوشت از سر نوشت

کاش میشد هر چه هست بر دفتر خوبی نوشت

کاش میشد از غم هایی که بر عالم رواست

با محبت با وفا با مهربانی ها نوشت

کاش میشد اشتباه هرگز نبودش در جهان

داستان زندگانی بی غلط حتی نوشت

کاش میشد دلها از ازل مهمور حسرت ها نبود

کاین همه ای کاش بر دفتر دلها می نوشت

به صلیب سینه هایت ... به خماری نگاهت...

به غروب غم گرفته ... به تمام خوابهایت ...

که در این جهان هستی ... گل من فقط تو هستی...

                            

       

دستت را به من بده تا از تاریکی نترسیم

دستم را بگیر تا از آتش بگذریم

آنان که سوختند

همه تنها بودند!

نمی گویم فراموشم نکن   هرگز...

ولی گاهی به یادآور

رفیقی را که می دانی

نخواهی رفت از یادش...

---

---

---

 

خداوندا

نگاهت را

در جام چشمانم قاب خواهم کرد

و بر دیوار دل خواهمش کوبید

تا،هیچگاه،هیچکس

جای تو را در چشم و دلم نگیرد...

---

---

از دریا پرسیدم:که این امواج دیوانه ی تو از کرانه ها چه میخواهند؟

چرا اینان پریشان و در به در سر بر کرانه های از همه جا بی خبر می زنند؟

دریا در مفابل سوالم گریست! امواج هم گریستند...

آن وقت دریا گفت: که طعمه ی مرگ تنها آدمها نیستند امواج هم مانند آدمها می میرند و

 این امواج زنده هستند که لاشه ی امواج مرده را شیون کنان به گورستان سواحل

 خاموش می سپارند!

                                اگر از عشق میشه قصه نوشت

                               میشه از عشق تو گفت

میشه با ستاره های چشم تو

                             مغرب نو مشرق نو پیدا کرد

امدی چه زیبا......

گفتم دوستت دارم چه عاشقانه......

پذیرفتی چه فریبنده......

اغوشم برایت باز شد چه ابلهانه با تو خوش بودم چه کودکانه......

همه چیزم شدی چه زود......

به خاطر یک کلمه مرا ترک کردی چه ناجوانمردانه نیازمندت شدم......

چه حقیرانه.......

واژه غريب خداحافظي به ميان آمد چه بي رحمانه .......

و من سوختم چه بچه گانه اما هنوز هم دوستت دارم غريبه ...

من میخواستم به من عادت نکنی من به تو عادت کردم می خواستم تو عاشقم نباشی من عاشقت شدم می خواستم من برات مثل بقیه باشم تو برام از همه مهم تر شدی می خواستم تو هیچ وقت سکوت نکنی من سکوت کردم می خواستم هیچ وقت ازارم ندی خودم تا حد توان ازارت دادم می خواستم با تو مثل گذشته عهد نبندم اما خودم سر عهد نبسته موندم می خواستم تا همیشه بهم خوبی کنی من به تو بدی کردم می خواستم بری دنبال زندگیت اما تو همه ی زندگیم شدی.

مگر میشود آدم فقط یک بار عاشق شود؟

عشق ابدی فقط حرف است .پیش می آید 

که آدم خیلی خاطر کسی را بخواهد اما

همیشه وقتی آدم فکر میکنه که دلش سخت

پیش کسی گرفتار است یک دفعه یک جائی

می بیند که دلش ...ته دلش..برای یکی دیگر

هم می لرزد اگر با وفا باشد دلش را خفه می کند ....

وتا آخر عمر حسرت آن دل لرزه برایش می ماند ...

اگر بی وفا باشد دلش می لغزد و همه ی عمرش

عذاب گناه بردلش می ماند هیچ کسی حکمتش را

نمی داند............حالا با خود آدم است که حسرت

را بخواهد یا عذاب گناه..................

گاه نگران می شوی که نکند انقدر که انتظار داری تو رادوست نداشته باشم

عزیزم دوستت دارم همیشه و همیشه بی هیچ قید و شرطی.

هر چه بیشتر تورا میشناسم بیشتر به تو علاقه مند می شوم

همه احساسات من حتی حسادتهایم ناشی از شوره عشق بوده است

در پورشورترین طغیان احساسم  حاضرم برایت بمیرم

همیشه برای من تازه هستی جز دیدار تو همه چیز را فراموش کرده ام

مرا در خودت ذوب کرده ای ؟ تو تنها اعتقاد من هستی .

 

روزی که چشمانش را دیدم جان تازه ای گرفتم و عشق را در وجودم حس

کردم.روز به روز عشق او مرا بیشتر اسیر خود میکرد.وجودم سراپا عشق

شده بود و کافی بود بگوید دوستت دارم!ولی افسوس این تن خاکی نشنید تا به

اوج برسد.نشنید تا زندگی را بفهمد و نشنید و نشنید.از آن روز که چشمانش را

دیدم هنوز قلبم برایش می تپد ولی چه بهتر که آن چشمان معصوم را نمیدیدم و

خود را در این قفس اسیر نمیکردم و عشق و عاشقی را مثل او داستانی خیالی می پنداشتم.

از همین نقطه ی خاکی تا عرش دوستت دارم از زمین تا به خدا دوستت دارم

+

گر نی عشق را بر دل شیدای بی پروا نهی
زندگی رادر پی این تک نوا ارزان دهی




کاش مي دانستيم زندگي کوتاست
کاش از ثانيه هاي زندگي لذت مي برديم
کاش قلبي رو براي شکستن انتخاب نمي کرديم
کاش همه را دوست داشتيم
کاش معني صداقت را ما هم مي فهميديم
کاش هيچ کودک فقيري ديگر خواب نان تازه وداغ را نمي ديد
کاش دلهايمان دريايي مي شد
کاش مي فهميديم زندگي زيباست
و
لذت مي برديم تا نهايت
کاش ميدانستيم که ما نمي دانيم فردا برايمان چه اتفاقي مي افتد
کاش بهانه اي براي ناراحت کردن دلهاي زخم خورده نبود
کاش...
کاش...
کاش...